Een zinvolle baan, kent u die uitdrukking? Als je, zoals ik momenteel, druk aan het nadenken bent over wat je nou echt (maar dan ook echt, in het diepst van je hart) zou willen doen qua werk, waar kom je dan op uit?
Mijn vrienden hebben geschiedenis of journalistiek gestudeerd. Maar welgeteld twee van hen hebben een baan die uit hun studie voortvloeit. En dat zijn geen historici.
De enige journalistieke ambitie die ik heb is een baan als auteur bij een tijdschrift over geschiedenis. Maar vanuit mijn geschiedenis-achtergrond heb ik nog een ambitie. Een hele bizarre, dat geef ik toe. Maar bij mijn speurtocht naar wat ik nou echt wil qua werk gaf een aantal interessante uitkomsten: ik wil depotmedewerker in een museum worden, maar bovenal wil ik eerlijk gezegd restaurateur worden. En dan niet van schilderijen, boeken of wat dan ook. Nee, ik wil een stuk rijdende geschiedenis van de Nederlandse Spoorwegen restaureren.
Heb ik jullie aandacht nog, of liggen jullie onder tafel van het lachen? Ik ga verder. Bij verschillende kleine rijdende spoorwegmusea heeft men het een en ander aan wagons en locomotieven van de NS uit de jaren dertig en vijftig verzameld. En dat moet eens glanzend en fraai gerestaureerd weer gaan rijden. Momenteel zijn het vaak wrakken waar heel veel aan gedaan moet worden.
Ik heb gevolg gegeven aan deze restauratiedrang door mij aan te melden bij de SGB, een museumspoorlijn die nu nog rijdt tussen Goes en Borsele, maar die plannen aan het uitvoeren is die inhouden dat men ook tussen Roosendaal en Vlissingen gaat rijden met een NS-sneltrein uit de jaren ’30. De wagons hebben ze verzameld en wachten op een fikse opknapbeurt.
Het lijkt me geweldig en uitermate veel voldoening geven om na maanden of jaren van hard werken te zien hoe een roestend, rottend wrak is omgetoverd in een prachtig sneltreinrijtuig dat weer gebruikt wordt waar het voor bedoeld is: mensen vervoeren (in dit geval gasten van de museumlijn).
Zodra ik voor het eerst de handen op de mouwen heb gestoken in Goes, zal ik jullie via deze pagina’s regelmatig op de hoogte houden van hoe het werk voort gaat en of ik inderdaad bij dit werk echt op mijn plek ben.
woensdag, april 13, 2005
Abonneren op:
Posts (Atom)